Carnaval

De volgende dag vroeg op. Vandaag een dag vol leuke dingen, niet in de laatste plaats de grote carnavalsoptocht die we na een stevig ochtendprogramma ’s middags willen gaan bekijken. Al ben ik zelf geen fan van dit soort drukbezochte evenementen, het enorme enthousiasme van de kinderen werkt aanstekelijk.

Zelf willen ze natuurlijk ook allemaal vreemd uitgedost erheen en ik zelf ontsnap ternauwernood aan het geopperde idee dat mama ook “lekker gek” mee moest doen met verkleden. Vanaf ons strategisch uitgezocht plekje konden we al voor het beginnen van de daadwerkelijke optocht genieten van medepubliek in allerlei kostuums. Maar met het aanvangen van de parade kijken de kinderen helemaal hun ogen uit natuurlijk. Er komt van alles voorbij. Allerlei verenigingen, wandelend in groepen, allemaal met een zo origineel mogelijk verkleedthema. Maar ook tot bierlokaal, stoomlocomotief, kasteel of bijenkorf omgetoverde vrachtwagens trekken in grote getale aan ons voorbij.


De sfeer bij het publiek is opperbest, de jongste zit bij stoer bij haar lieve vader op de schouders en de kinderen zijn helemaal tevreden als er van bovenaf de praalwagens allerhande snoepgoed gestrooid wordt. Ondertussen waag ik me, je bent tenslotte in Limburg, aan een biertje; aangeboden door een medetoeschouwer. Want al wordt er nog wel eens beweerd dat Limburgers wat stug kunnen zijn, wij merkten er niets van. Van verschillende kanten wordt er tekst en uitleg gegeven alsook tips waar we allemaal nog heen zouden moeten. Aangezien een Carnaval-kroegentocht met 4 kleine kinderen niet echt een goede optie is, zijn we blij met alle genoemde alternatieven.